58 
Mandibulae [Fig. FI. et VIII. D.) tantum constructione nova et iuve a ilibus ani- 
malibus propria praestant. Parte exteriore subglobosa e cephalothorace longe emi- 
nent et continuo ita moventur, ut primi earum dentes posteriores sibi inserantur. 
Praeterea autem pars earum externa appendice longa [ibid. d.), mobili, articulata et 
complures in lacinias exeunle, instructa est. Harum appendicum ope animal ali- 
menta et attrahere et contrectare videtur ; nam ut processus hamati pedum maio- 
rum post mandibulas congruunt, ita hi processus moventur, ut post maxillas conve- 
niant (cf. Fig. VI.)- Necessariae autem hae partes animali iuvenili propterea sunt, quod 
pedes abdominales et idcirco fossa, coxis eorum in parte ventrali composita, per 
quam in adultis animalibus alimenta ori apportantur, nondum sunt evoluti. — Ma- 
ccillarum anteriores [Fig. VI. E.) posterioribus minores sunt et labro magno latoque 
[ibid. C .) parti m' obteguntur 5 posteriores [ibid. F.) dentibus fortibus instructae sunt. 
Ceterum omnes hae partes, quia prorsus pellucidae et sub intestino obscuro sitae 
sunt, difficile observari, nec nisi in iis animalibus, quorum ventriculus alimentis satis 
evacuatus est, bene cognosci possunt. 
A pedum abdominalium evolutione usque ad decrescentiam paris pedum 
thoracicorum secundi. 
Tab. IV. Fig. IX— XXII. 
§. 46. Cute iterum commutata tertio fere die [Fig. IX. et X.), iam quatuor aut 
quinque pedum abdominalidm paria (Fig. IX. X. M. Fig. XI. XII.) evoluta sunt, quo- 
rum pedum quisque in margine inferiore sex processus foliaceos, setis instructos, in su- 
periore branchias duas fert. Post hos pedes sex vel septem annuli [Fig. IX. X. e.) 
conspiciuntur, quorum anteriores inter se disiungi sensimque pedum formam accipere 
coeperunt, ut eluceat, pedum evolutionem ab anteriore corporis parte ad posteriorem 
progredi. Una autem cum horum pedum evolutione aliae quoque graves -commutatio- 
nes diversis in corporis partibus observantur. Iam enim in cephalothorace ve utri- 
culus complures appendices utrinque protulit, quarum duae superiores et una infe- 
rior discernuntur 5 et tum demum inter hos processus et post oculum imparem duae 
apparent maculae parvae [ibid. P.), et colore purpureo , et splendore praestantes, 
quas oculorum compositorum primordia esse facile intelligilur. Quomodo autem 
eorum partes singulae evolvantur, et quae primae existant, id quidem perscrutari 
nondum licuit, tamen hocce* animal praecipue esse aptum puto, in quo, magnitu- 
dine partium salis aucta, haec quoque res summi momenti fortasse cognosci possit, 
