30 
Diirkheim *), Lund et Schulze**) iteratae quaestiones, quas confirmavit et am- 
plificavit cl. Krohn***), vix de veritate dubium relinquunt. Hoc saltem loco, quod 
ipsi mihi accuratiorum de hac re observationum faciendarum locus nondum fuit, 
eam cordis et vasorum structuram, quam descripsit Krohn, contemplemur et mul- 
tas ac memoratu dignissimas similitudines dpodis et Decapodum constructionis re- 
periemus. 
Primum in Decapodibas ut in Apode cor sanguinem per rimas e receptaculo 
quodam se circumdante et animalium superiorum atrium referente excipit , Sed hoc 
receptaculum in illis structuram eo perfectiorem praebet, quod duabus membranis, 
altera eordi supposita altera imposita efficitur, quum in Apode hoc receptaculum 
pars modo cavitatis abdominalis sit, a reliqua parte membrana quadam disiuncta. 
Tum in Decapodibas ut in Apode sanguis e branchiis cordi affertur per canales, qui 
a ceteris vasis et latitudine et structura differunt atque ipsa receptaculi illius mem- 
brana componuntur. Ea autem inter duo animalia summa dissimilitudo esse vide- 
tur, quod in illis, quum cor nullum sanguinem, nisi arLeriosum e branchiis excipiat, 
hi canales in receptaculum transeunt, in Apode contra, quum praeter sanguinem ar- 
teriosum alius quoque sanguis ex abdominis cavitate inferiore cordi affluat, illi ca- 
nales, quos supra venas branchiales nominavimus, ipsum in cor exeunt. Nam iu 
Decapodibus systema arteriarum a venarum systemate omnino disiunctura est, et 
sanguis arteriosus propriis vasis totum per corpus distribuitur, contra in Apode duo 
systemata iam inter se confusa sunt et arteriarum nihil, nisi, ut illa dicam , bulbus 
quidam arteriae vel cor alterum arteriosum relictum est. — Ceterum venarum sy- 
stema in Decapodibus ut in Apode vasis peculiaribus caret, nam nec illae cavitates, 
quae ab 111. 111. Audouin et Milne Edwards detectae et sinus venosi nominatae 
sunt, nec canales ex iis proficiscentes, qui ab illis scriptoribus venae nominantur, 
vasa peculiaria haberi possunt, quum, ut ipsi illi scriptores dicunt, tela cellulosa 
modo vestiantur, quae partibus proximis arctissime adiacet et tanta teneritate ac 
mollitudine est, ut massis ihiectis semper fere perrumpatur, iisque ad musculos ad- 
*) Consideratioris generales snr Fanatomie eomparee des animaux articules. Paris. 1828. p. 346. 
**) Lund Zweifel uber das Dasein emes Circulationssystems hei deu Cvustaceen. Isis. 1825. 
p. 594. 
Eiusd. Fortgesetzte Untersuchungen uber das Gefasssystem der Crustaeccn. Isis. 1829. 
p. 1299. 
Lund et Schulze Fortgesetzte Untersuchungen. Isis. 1830. p. 1222. 
***.) Ueber das Gefasssystem des Flusskrebses. Isis. 1834. p. 518. 
