Si scuti basia accuratius contemplamur, videmus medii tantum canalis parietes 
ad marginem usque scuti pertinere , ceterorum autem dissepimenta iam, antequam 
hunc assequuntur, desinere; non semper quidem harum partium constructio eadem 
esse videtur, nec nisi omnes canales sanguine evacuati sunt , bene conspici potest, 
plerumque autem dissepimenta, quae canalem secundum a tertio et quartum a quinto 
disiungunt, longius quam dissepimentum ipsis interiectum procedunt et ita coniun- 
guntur, ut canales tertius et quartus, concludantur et secundus modo liberum in 
ostium exeat [Fig-. 
Cuiusmodi his in branchiis sit sanguinis circuitus, iuvenilibus in animalculis, 
quae duarum vel trium linearum longitudinem non superant, microscopio optime 
perspici potest et memoratu videtur dignissimum. Celeriter enim ac vehementer 
sanguinis rivus magnus et continuus e corpore medium in canalem scuti propellitur. 
Cuius quum quartam vel tertiam partem longitudinis percurrit, sanguis statim parie- 
tes canalis laterales perrumpere et in proximos transire coepit, ita ut nullo ordine 
multi existant rivuli, qui aut per canales latei-ales ad corpus redeant, aut longius 
progressi ad marginem usque scuti externam penetrent , ubi ipsi per massam bran- 
chiae cellulosam viam sibi aperiant. Quum autem hac via ad marginem usque an- 
teriorem scuti, quo cephalothoraci adiunclum .est, pervenerunt, omnes versus me- 
dium eiusdem se vertunt et in cephalothoracem refluentes a conspectu recedunt 
[Fig. XII. B.)i In impari canali, in mediana scuti linea decurrente, sanguinis cursum 
propter colorem intestini subiacentis obscurum observare quidem non potui, tamen 
non dubium esse credo, quin eo quoque canali ex utraque scuti parte sanguis reci- 
piatur et ad corpus reducatur. 
His cum observationibus disquisitio anatomica convenit. Vas enim magnum 
latumque [Fig. X. a) ab utroque latere cephalothoracis in scutum ascendit et me- 
dium eius in canalem , cuius ad partem usque fere tertiam longitudinis parietes 
investigari possunt, transit. Quod quum vas sanguinem branchiis afferat, vas affe- 
rens sive arteria branchialis nominari potest. Una autem cum hoc aliud vas 
(Fig. X. B.) branchiam intrat , quod e corde proficiscitur et basi scuti duos in 
ramos [ibici, b. b.) , arteriam branchialem partim complectentes et ad marginem 
scuti se vertentes, findi videtur. Porro autem haec vasa investigari non possunt, 
sed ipsa parietibus propriis privata in massam branchialem transire videntur. 
Quare, quae sanguinem ex utraque canalis medii parte per branchiam redeuntem 
excipiant et ad cor ipsum reducant, apta sunt et vasa referentia sive venae 
branchiales nominari possunt. Sed non haec vasa solum ad sanguinem e branchia 
recipiendum destinata sunt, sed canalis etiam scuti impar (Fig.I.c*.) ostio proprio 
