50 
zich kunnen voortplanten, dan ligt er een ruim arbeidsveld 
open tot vorming van allerlei nieuwe vogels. Ik neem nog 
niet aan , dat zij niet tot voortplanting geschikt zijn , 
ofschoon daarvoor nog geen bewijzen bestaan. 
Ten slotte voeg ik hieraan nog eenige beschouwingen toe 
over tot nu toe gekweekte bastaarden. Tenge volge van de 
mooie kleurschakeeringen kweekt men het liefste en bet 
meeste putter kanaries , bastaarden van putter en kanarie. 
Somtijds krijgt men geheel gele met de putterkleuren aan 
den kop, dan weder eveneens gele (de moeder moet natuur- 
lijk geheel geel zijn) met geheel of gedeeltelijk gekieurde 
vleugels als bij den .putter, zelden echter zulke, die de 
kleuren van den putter aan kop en vleugels hebben, maar 
overigens geel zijn. Deze laatsten worden de fraaisten 
geacht en duur betaald. Ook komen verschillende varie- 
teiten voor. Het zwart aan kop en vleugels verandert bij 
den bastaard in aschgrijs, het hoogrood wordt licht- of 
oranjerood, het kastanjebruin wordt olijfbruin, zoodat de 
geheele kleur dofifer schijnt, zooals ook het geval is bij jonge 
putters. Na den tweeden en derden rui worden de kleuren 
iets levendiger. 
De svjskanarie gelijkt volkomen op het sijsje, wanneer 
het kanariepopje groen is. De kleur wordt echter lichter, 
wanneer men een geel kanariepopje neemt , maar blijft toch 
in hoofdzaak gelijk aan die van het sijsje. Deze sijskanaries 
zijn iets kleiner dan de kanarie. 
De kneukanarie kan ook op schoone kleurschakeeringen 
roemen. De fraaisten zijn die, waarvan de rug, vleugels 
en staart de kleuren van den kneu hebben en hetlichaam, 
borst en kop geel gekleurd is. 
De bastaarden van den kayiariesi/js met den kanarie zijn 
grijs- en groenachtig, maar daaronder komen ook gevlekte 
vogels voor. 
