55 
met hun wezen is sa&mgeweven, dat zij, zonder daaraan te 
voldoen, naar alle waarschijnlijkheid zouden kwijnen en 
sterven. Menschen van dergelijk gestel , die daarbij een 
bijzondere mate van ijver hebben, zijn van tijd tot tijd ge- 
neigd om zeer overdreven en onverantwoordelijke din gen te 
doen, en hunne onbezonnenheid voert ben tot dingen, waar- 
aan een verstandig mensch niet zonder huivering kan denken. 
Zulke lieden vindt men ook onder vogelkweekers en zij 
overdrijven in alles wat zij beginnen. 
In plaats van twee theelepels cayenne-peper , vermengd met 
een hard gekookt kippenei en een gelyjke hoeveelheid beschuit , 
juist genoeg om kleine teere vogeltjes mede te voeden, 
gaven zij hun vogels bij dezelfde hoeveelheid ei en be- 
schuit, van zes tot acht theelepels van deze scherpe peper, 
om zoodoende te beproeven ze in schooner kleuren te 
kweeken dan andere kweekers vermochten. Sommige hunner 
gingen nog verder in hunne wreedheid, door hun vogels 
elk ander voedsel te ontzeggen en hun daardoor de keus te 
laten tusschen het eten van het scherpe voedsel of te 
sterven. 
Ik heb dikwijls gewenscht, dat de Staat kon tusschen- 
beide komen en zulke ongevoelige en hardvochtige wezens 
deswege kon straffen, evenals wegens de tegenwoordig dik- 
wijls gevolgde onmenschelijke gewoonte, om de slag- en 
staartvederen van jonge vogels, die voor het eerst ruien, 
uit te trekken, omdat juist het kleurvoedsel na den ruitijd 
zijn uitwerksel moet toonen en jonge vogels de genoemde 
vederen in den eersten ruitijd behouden. Anderen heb ik 
gekend, die de cayenne-peper niet in haren normalen toe- 
stand onder het voedsel mengden , maar de daaruit getrokken 
olie, waaraan men het kleurvermogen toeschrijft, en geen 
mensch kan zeggen, hoevele vogels het slachtoffer ge worden 
zijn van deze onbezonnen en krankzinnige handelingen. Het 
