38 
In het begin van November 1898 werd te Parijs door de 
Club „La Societe serinophile de Paris” een tentoonstelling 
gehonden , uitsluitend van serins hollandais. Het paar zuiver 
gele vogels, dat toen met den eersten prijs werd bekroond, 
bracht de som van f 250 op. Het behoorde aan M n,e V ve Bbl- 
palme, 26 Rue des Abbesses, Paris, die hare vogels noteert 
van f 10 tot f 100 per stuk. Zij behaalde in de laatste jaren 
vele eere-diploma’s en is zeer aan te bevelen voor hen, die 
zich deze vogels widen aanschaffen. Een ander adres is dat 
van J. Schewyck, 120 Rue du Verger, Antwerpen, die voor 
een paar Hollandsche kanarievogels (serins frisses) met in- 
begrip van emballage 25 tot 50 gulden noteert. 
De Belgdsehe kanarievog , el (zie de afbeeldingen bij bladz. 
10 en bladz. 48). Het is opmerkelijk, dat geen enkel dor 
door mij geraadpleegde werken over den kanarie overeen- 
stemming heeft in de beschrijving van den Belgischen vogel 
en ten opzichte van de vraag, welke vogels als rasvogels 
en welke niet als zoodanig moeten worden aangemerkt. 
Van verschillende handelaren en liefhebbers in Antwerpen, 
Brussel en andere plaatsen ontving ik de meest tegenstrij- 
dige berichten. De een spreekt van Brabanders, Brusselaars 
en Gentsche, een ander noemt alleen 7 ,de Belgische” en 
zegt, dat b.v. te Brussel geen verschil wordt gemaakt tus- 
schen Brabanders en Brusselaars , een derde beschouwt den 
zoogenaamden „doodbidder” als rasvogel, en zoo meer. 
Het komt mij voor, dat men, nog even als vroeger van 
den hoogschouderigen (bossu) Belgischen vogel sprekende, 
het oog moet hebben op een vogel, in houding en vorm 
overeenkomende met de afbeelding van het aangenomen 
standaardmodel (zie de afbeelding bij bladz. 10) en de andere 
hoogschouderige Belgische vogels als varieteiten moet be- 
schouwen. Het kan zijn, dat er wel eens een vogel voor- 
komt, die de houding kan aannemen als afgebeeld bij bladz. 48; 
3 
