De Vereeniging 1 „Luseinia”. 
Het had 011 s, liefhebbers van zangvogels, sinds jaren 
getroffen hoe de inzendingen voor deze rubriek op de orni- 
thologische tentoonstellingen eigenlijk meer als bijzaak wer- 
den beschouwd en achteraf gezet. Onnatuurlijk kon dit 
niet genoemd worden, kippen en duiven toch waren er 
hoofdzaak en zangvogels enkel ter opluistering. Het was 
ons dus onaangenaam. Maar er waren en zijn nog veel 
ernstiger zaken, waarin dringend moest worden voorzien, 
dan deze. 
Is het niet een doom in het oog van den waren vogel- 
vriend, te weten, hoe duizenden lieve zangers door onbekend- 
heid met de verzorging een waren hongerdood sterven ? Is 
het niet een steen des aanstoots, te zien, hoe ondoelmatig 
en daarbij vuil en onzindelijk de vogels, gehouden worden, 
zij die ons, door hunne groote liefde voor baden, een 
ernstig voorbeeld geven in zindelijkheid? 
Maar ook onbekendheid met de verschillende rassen en 
soorten en het gemis aan een vertrouwd kantoor, waar 
men om raad en daad kan aankloppen en zeker zijn een 
gewillig oor te zullen vinden, maakten de oprichting van 
een „Club voor Zangvogels” onvermijdelijk. 
Aan den wensch daartoe, reeds jaren achtereen uitge- 
sproken, werd dan eindelijk gevolg gegeven door de oprich- 
ting der Nederlctndsche Vereeniging van liefhebbers van Zang -, 
Sieraad- en Volierevogels , gen. „Luscinia”, wier statuten bij 
Koninklijk besluit van 17 Juli 1897, Stbl. no. 93, werden 
goedgekeurd. 
Die vereeniging stelt zich ten doel de bevor dering der 
