44 
het geslacht. De Visch- arend is, ofschoon in niet aanzien- 
lijken getale, over alle werelddeelen , verbreid. Intusschen 
hebben de uitheemsche voorwerpen gewoonlijk geene bruine 
vlekken op den kop, en zijn die van Oost-Indië en Austra- 
lië veelal een weinig kleiner dan de onzen. 
De Visch-arend wordt in ons land zeer enkel, en in den 
zomer zelfs hoogst zeldzaam aangetroffen. Hij bewoont bij 
voorkeur de oevers van rivieren, meren en moerassen; in 
den winter ziet men hem somtijds ook aan het zeestrand. 
Hij voedt zich in den regel met visschen, en wel zeer 
groote; hij bespiedt die, terwijl hij boven het water vliegt, 
en vangt ze, door zich plotselings in het water te storten. 
Men vindt zijn groot nest op boomen, somtijds ook op rot- 
sen. Het bevat, meestal eerst in het begin van Junij, 2, 
somtijds 3 of zelfs 4, groenachtig witte, met groote bruine 
vlekken bedekte eijeren. Hij vangt ook eenden en andere 
watervogels. 
DE WOUWEN. MILVUS. 
De Wouwen zijn dadelijk en gemakkelijk te herkennen 
aan hunnen g e v o r kt e n , veelal tamelijk verlengden staart. 
De pooten zijn grootendeels naakt, met schubben en schil- 
den bekleed, en kort even als de teenen. De vleugels zijn 
tamelijk afgerond. Zij bieden, in den regel, volgens den 
leeftijd en de sekse, weinig verschil in kleur aan. Sommi- 
gen bereiken de grootte van eenen Havik; andere zijn klei- * 
