46 
Linn., p. 126, n°. 12. — Temm. I, 59; ITI, 30. — Buf- 
fon, Enl. 422. — Naum., pl. 31, fig. 1. — Gould, pl. 
28. — Schleg. en Susemihl, pl. 30, fig. 1. — Schleg. 
Tijdschr. voor Jagtkunde, 1851 , fig. 4 (oud mannetje). 
Geheele lengte 25 tot 26". Vleugels 18 totl9|". 
Staart: buitenpennen 13 tot 13£"; binnenpennen 
10 tot 10^". 
Staart diep gevorkt. Pooten en washuid okergeel. 
Oog lichtgeel, bij de jongen bruingrijs. Bek hoorn zwart, bij 
de ouden in het geelachtige trekkende. Vleugels tot aan de 
insnede van den staart reikende. 
Hoofdkleur der vederen licht brui nr oo d, in het 
rosse trekkende, en op den hals en kop meestal in het wit- 
achtige overgaande. Alle vederen met bruinzwarte lengtevlek- 
ken. Groote slagpennen zwart. Bovenzijde van den staart ros. 
De Wouw is, in niet aanzienlijken getale, over het ge- 
heele gematigde en warme Europa verbreid. In den winter 
vindt men hem ook in Egypte. Hij werd bij ons, ofschoon 
zeer zeldzaam en alleen in het najaar, in de provincie 
Noord-Brabant, Gelderland en Groningen waargenomen. Zijne 
vlugt is zeer schoon en zwevend. Hij voedt zich met kleine 
zoogdieren, vogels en amphibiën; maakt zijn nest op hoo- 
rnen; en zijne eijeren, 2 tot 3 of zelfs 4 in getale, zijn 
vuil wit, met bruine vlekken en streepjes. 
De Zwartbruine wouw. tlilvus aetolïus. 
Belon, p. 131. — Milvus niger, Briss., I, p. 413, n°. 
