62 
meest algemeen verbreide; maar hij wordt door het volk 
zeer willekeurig op alle soorten toegepast. 
Tot deze afdeeling belmoren alle Uilen, wier kop niet 
zoo als bij de Horen-uilen, van oorpluimpjes voor- 
zien is. Zij worden in het hoogduitsch Kdutze, in het 
fransch choueltes genoemd. 
Zij bieden onderling veelvuldige verschillen aan, voorna- 
melijk ook ten opzigte van de groote of geringe ontwikke- 
ling van hun uitwendig oor, en de daarmede in verband 
staande naehtelijke of tegenovergestelde levenswijze. 
In ons land zijn tot nog toe slechts vier soorten van deze 
afdeeling waargenomen. De in het overige Europa opge- 
merkte soorten van Gladkop-uilen zijn de volgende: 5) Strix 
(Nyctale) fïïn'ér'éa of dasypus en Tengmalmi genoemd; onge- 
veer van de kleur en de grootte van den Steen-uil , maar met 
zeer groote ooropeningen en ruige teenen ; zij bewoont in 
klein getal de meeste landen van Europa en werd ook in 
België waargenomen; 6) Strix ( Ulula) cinerea of lapporiica, 
uit alle Noordpool-landen ; eene der grootste soorten, nage- 
noeg derdehalf voet lang, met geheel ruige pooten en tee- 
nen, en den staart langer dan gewoonlijk, maar met zeer 
kleine oogen, en grijsachtig van kleur, met zwarte golvende 
dwarslijnen; 7) Strix {Ulula) uralensis, uit het oostelijke Eu- 
ropa en Siberië , nagenoeg twee voet lang , de staart tame- 
DE GLADKOP-UILEN. (STRIX). 
