10 
op de onderzijde geelachtig roode tinten met kleinere vlekken. 
De Slechtvalk is de soort welke het meest algemeen bij 
de valkerij gebruikt wordt. De kunst , om allerlei wild of 
andere vogels met roofvogels te vangen, is oud, en ontstaan 
in de groote vlakten van Middel-Asië. Bij de oude Egypte- 
naren , Grieken en Romeinen was zij onbekend. Zij is ooste- 
lijk tot Japan verbreid, is ook aan de inboorlingen van Quito 
niet vreemd , en wordt door de Arabische stammen in? ge- 
heel Noord Afrika uitgeoefend. Zij schijnt door de Hunnen 
naar Europa gebragt te zijn; werd, door de aanraking met 
de Arabische stammen , gedurende de kruistogten , meer 
verbreid, en tot eene geheimzinnige, zoogenaamde weten- 
schap verheven; bereikte bet toppunt van haren glans onder 
lodew'ijk xin van Frankrijk; raakte vervolgens allengs, en 
met de groote fransche omwenteling geheel in verval; werd 
naderhand tijdelijk in Frankrijk, in ons land en in Engeland 
weder ingevoerd, korteren of langeren tijd daarna echter 
afgeschaft, en wordt tegenwoordig in ons werelddeel, slechts 
nog in het zuidelijk Rusland en in Groot-Brittanië door 
eenige particulieren uitgeoefend. De valken, welke men tot 
de jagt wil afrigten, worden hetzij uit het nest gehaald, 
hetzij in den wilden staat gevangen. Men bedekt hunnen kop 
met eene kap, en bevestigt aan hunne pooten ( handen bij de val- 
kenieren) lederen riemen {schoenen). De valk wordt vervol- 
gens door dragen op de vuist mak gemaakt; men ge- 
went hem, zijn voedsel van de vuist des valkeniers te 
komen halen; men laat hem eindelijk, steeds met eene 
