78 
zoo groot als de Bonte specht, en de hoofdkleuren zwart 
en wit, zooals bij de overige Bonte spechten. Bewoont de 
hooge gebergten en het noorden van Europa. 
De Zwarte specht. Ficus martïus. 
Linn., p. 173, n°. 1. — Temm. I, 390; III, 280. — 
Buff., Enl., 169. — Nozem, en Sepp, IV, 385 en 387. — 
Naum., pl. 131. — Gould, pl. 225. — Susem., VII, pl. 5. — ■ 
Dryocopus martïus, Boie, Isis, 1826, p. 977. 
Geheele lengte 16 tot 18". Vleugels 8|". Staart ruim 6". 
Oogen geel, bij de jongen lichter en veelal in het graauwe 
overgaande. Pooten graauwachtig. Snavel blaauwachtig zwart. 
Geheel zwart; maar, bij het mannetje de ge- 
heele bovenkop, bij het wijfje slechts het ach- 
terhoofd, hoog karmijnrood. 
Dit is de grootste soort van ons werelddeel, waar zij 
even als in Noord- Azië in de meeste streken , ofschoon ner- 
gens menigvuldig, aangetroffen wordt. Zij bewoont groote 
bosschen, vooral sparrebosschen, en is in de gebergten 
meer algemeen dan in de vlakke streken. In ons land werd 
zij twee malen bij Twello gezien; bij Groesbeek geschoten; 
en komt, volgens martinet, somtijds ook in de Meijerij 
van ’s Iiertogenbosch voor. De nestholen, veelal één voet 
diep, vindt men gewoonlijk op eene hoogte van 30 tot 60 
en meer voeten van den grond. Zij voedt zich van allerlei 
insekten en derzelver maskers, vooral ook van mieren. 
