83 
Weerszijde eene, in het midden afgebrokene, kraag vormt. 
^ He Bonte specht bewoont ongeveer dezelfde streken als 
e Groene specht. Over zijne verbreiding in ons land geldt 
j Ze 'fde, hetgeen wij van den Groenen specht gezegd hebben. 
usschen wordt hij somtijds in het najaar tot in het voor- 
J aa - r > zoo als b. v. in 1856 tot 1857, tamelijk menigvuldig 
en a lgemeen waargenomen. Hij voedt zich, behalve met in- 
G<ten en derzelver maskers, ook met zadeu, hazelnoten 
^ an< lere boomvruchten. De noten klemt hij tusschen de 
^°ornschors, en beitelt de harde schaal met zijnen snavel 
c ' Hij komt zelden op den grond. Het nest is als bij de 
er *ge soorten, en de eijeren 4 tot 5, zelden 6 in getale, 
zoo als van alle andere, glanzig wit. 
® e Middelste bonte specht. Plcus medius. 
^ Linn., p. 176) n0 18 _ TemMj I; 398 . nij 282 _ 
Fï '-; Enl. 611. — Nozem, en sefp, IV, 347. — Naüm., 
• 134. _ Gould, pi. 229. — Susem., VII, pl. 8, fig. 2. 
^ e ^eele lengte 8". Vleugel 4f". Staart 2|". 
roo^ ^ ru ' n ’ bij de ouden van het bruinrood tot het hoog- 
j, 0ver gaande. Bek loodkleurig, aan den wortel lichter. 
v ten ^°°dkleurig. In het algemeen, ook door de kleuren, 
,j e n 1 met de voorgaande soortimaar kleiner; 
^ e .^ 0ven k°p van het voorhoofd tot in den nek bij de 
sch 6 se ^ sen en in iederen leeftijd, rood, of- 
° n bij de jongen zeer üaauw; het rood van den onder- 
