84 
buik bleeker, op de z ij den verloopende, en hier 
door zeer smalle overlangsche strepen afge- 
broken. 
Deze Specht bewoont in het algemeen dezelfde landen 
als de Bonte specht, maar hij is overal minder gewoon. 
In ons land werd hij eenige malen in Noord-Brabant en in 
Gelderland, nabij de grenzen van Duitschland waargeno- 
men. Hij houdt zich in bosschen op, broedt echter niet in 
sparrebosschen. Hij heeft voor het overige, ten opzigte zij' 
ner levenswijze, de grootste overeenkomst met den Bonten 
specht; zijne eijereu zijn een weinig kleiner. 
De Kleine bonte specht. Ficus minor. 
L’épeichelte. 
Linn., p. 176, n°. 19. — Temm., I, 399; III, 283. 
Nozem, en Sepp, IV, 357. — Buff., Enk, 596. — Naum-» 
pl. 136. — Gould, pl. 231. — Susem., Vil, pl. 8, fig. 3 
en 4. 
Geheele lengte 6". Vleugels 3^-". Staart 2j". 
De kleinste van alle inheemsche Spechten- 
Kleuren in het algemeen als bij den Bonten 
specht; maar de middelrug wit, en zoo als de 
witte schouderveders van zwarte dwarsbande» 
voorzien. Geen rood aan den onderbuik en de 
onder dek vederen van den staart. Kruin bij het 
wijfje wit achtig, bij het mannetje rood. Geen 
