88 
teen kan, bij velen, ter zijde of zelfs naar voren gedraaid 
worden. De snavel is veelal korter, of even lang als de kop ; 
een weinig, ten minste tegen het einde, benedenwaarts ge- 
kromd , en hier veelal in eene eenigzins haakvormige punt 
uitloopend. Sommigen bereiken de grootte van eene raaf, 
andere zijn niet grooter dan eene musch. Zij worden in alle 
werelddeelen aangetroffen, en voeden zich voornamelijk met 
insekten en derzelver maskers of ook met vruchten. 
Deze familie bevat de groote geslachten der Koekoeken 
(' Cucülus ), der Koelikoe’s ( Coccyzus ), der Takko’s (Saurothera ) , 
der Malkoha’s ( Phoenicophaeus ) , der Koerol’s (Leptosooms) , der 
Voorspellers (Scythrdps) , der Spoor koekoeken (Centropus) , der 
Honigtvijzers ( Indicator ) , der Ani’s ( Crolophaga ) , der Toera- 
ko’s (Musophdga) , en misschien dat der Hoagin’s (Opisthocomus). 
Van al deze geslachten wordt in ons werelddeel slechts 
dat der Koekoeken aangetroffen, en ook van deze in het 
algemeen slechts de gewone soort; ofschoon in het Zuide- 
lijk Europa van tijd tot tijd eene tweede Afrikaansche soort 
waargenomen werd: dit is Cucülus ( Oxylophus ) glandarius , 
die gemakkelijk te herkennen is aan haren van eene groote 
kuif voorzienen kop. 
De Koekoek. Cuculus canörus. 
Linn., p. 168, n». 1. — Temm., I, 381; III, 272. — 
Nozem, en Sepp, II, 118; IV, 327. — Buff., Enl. 81 1. — - 
Naum., pl. 127 en 128. — Goued, pl. 240. 
