118 
De Waterspreeuw. Cinclus aquatïcus. 
Der Wasserstaar. Le merle d’eau. The Water-owsel. 
Bechstein, Naturg. III, p. 103. — Sturnus cinclus , Linn., 
p. 290, n°. 5. — Merula aquatica, Biuss., V, p. 252, n°- 
19. — Temm., I, 168; III, 90. — Buff., Enl. 940. — 
Nozem, en Sepp, I, 25. — Naum., pl. 91. — Goüld, pl. 
83 en 84. 
Geheele lengte 6i". Vleugels 3‘-." Staart 1|". 
Bek zwartbruin. Oog lichtbruin. Pooten geelachtig bruin- 
Oud: Kop en hals, tot aan de keel, rosachtig 
bruin. Overige bovendeden, zijden van denromp» 
en staart van onderen met zijne dekvederen, leikleurig- 
Keel en krop wit. Buik zwartbruin. Borst rood- 
bruin, na de ruijing donkerder ( Cinclus melanog aster); in 
den zomer en bij de in warmere streken levende voorwer- 
pen lichter. 
Jong: Boven leikleurig, van onderen witachtig, en alle 
vederen met min of meer duidelijke donkere zoomen. 
De W aterspreeuw is, in niet aanzienlek getal, over ge- 
heel Europa en het westelijke Siberië verbreid, en ko ®t 
in het noorden tot Lapland voor. In ons land werd hij, na- 
genoeg overal, maar slechts zeer enkel en op vele plaatse» 
zeer zeldzaam aangetroffen. Het is een standvogel, die 
echter, bij felle koude, zulke plaatsen opzoekt, waar bet 
