120 
woonlijk de lengte van den romp; de pooten zijn 
middelmatig of een weinig verlengd, en steeds van vier 
teenen voorzien. Hunne vederen zijn zacht. De meesten 
houden zich op in het geboomte, sommigen ook op den grond 
en er zijn er, die min of meer uitsluitend in het riet leven- 
Hun zang is veelal zeer aangenaam. De in de koudere en 
gematigde luchtstreken levende soorten verhuizen in het 
gure jaargetijde. De meesten maken hun veelal half kogel- 
vormig nest in heesters , struiken of in het riet. De jongen 
verlaten, vooral bij gevaar, het nest dikwijls, wanneer zi] 
nog niet geheel volmaakte vederen hebben. Sommige soor- 
ten van deze familie vereischen eene herhaalde naauwkeu- 
rige studie, alvorens men ze in hare levenswijze en al hare 
overgangen kent. Ik heb reeds in 1844, in mijne Revue aan- 
getoond, dat er drie uit ons werelddeel ( Ficedula icterinch 
Calarnoherpe Celtii en Cal. cariceti ), als synoniemen tot 
andere soorten moeten worden geteld, en doe dit thans 
ook ten opzigte van Calam. lanceolata en Sylvia sar da. ï° 
ons land, even als in ons werelddeel in het algemeen wor- 
den de volgende geslachten van deze familie aangetroffen- 
DE GRASMUSSCHEN. SYLVIA. 
De Grasmusschen hebben eenen tamelijk korten bek; 
korte, maar krachtige pooten; tamelijk kort® 
vleugels, en eenen aan het einde, een weinig afg e ' 
ronden, of nagenoeg regten staart, die de lengte heeft 
