148 
Bovendeelen vaal, en min of meer rosaclitig oUi^' 
groen, op de vleugels en den staart in het bruine trek' 
kende; maar de kleine vederen ieder met eenematt e 
donkerbruine lengtevlek, en de kleine slagpennen 
met breede zoomen van de grondkeur. Keel en buik 
wit. Overige onderdeelen vaal groenacbtig ros' 
geel. Onderdekv ederen van den staart met br# 1 ' 
ne overlangsche vlekken. Bij de jongen, op den krop 
en ook op de zijden van den romp, diergelijke, maar smal' 
lere streepachtige vlekken, die echter tegen bet voorjaar al ' 
lengs verdwijnen. Op diergelijke jonge voorwerpen schijf 
Sylvia lanceolata , temm. gegrond te zijn. 
Deze soort bewoont bet warme en Midden-Europa, is vr’J 
algemeen in Engeland, maar gaat noordelijk niet tot 
Deenscbe eilanden of Scandinavië. Zij wordt echter slecb ts 
hier en daar op zekere plaatsen aangetroffen. Zij houdt 
het liefst op in het gras of in graan- en allerlei andere ? e '' 
den, vooral in vochtige streken, waar doornen of struik ®’ 1 
in de nabijheid zijn. In ons land werd zij tot nog toe ^ ' 
leen boven Haarlem, langs de buitenduinen in doornstr® 1 ' 
ken, of in het eikenhout langs den duinkant broeden^ 
waargenomen. Zij komt in de tweede helft van April aa®’ 
en vertrekt in September. Zij is zeer merkwaardig door k 9 ' 
ren zang, welke met dien van Sprinkhanen vergeleken ka 1 ’ 
worden : van daar haar naam. Zij zingt niet zelden den g e ' 
heelen nacht door; loopt veel en schielijk op den gr ofd’ 
zoekt aldaar veelal haar voedsel, en brengt de stoffen waa 1 ” 
