151 
kl 
eede 
v eer 
voetwortels. Hun snavel is kort, en onge- 
ev en hoog als breed. De staart is van middel- 
^ at 'ge lengte en, aan het einde, nagenoeg regt, 
a ls te zeggen, zeer flaauw afgerond. De tweede 
‘ a Spen is steeds korter dan de derde of vierde, 
' ?e ^ Ce de uiterste punt van den vleugel vormen. Zij houden 
veelal nabij of op den grond op; nestelen op of digt 
l J den grond, of in struiken, onder daken of in holle boo- 
^ e a voeden zich behalve met insekten, ook met wormp- 
je Hun 
Wl Ppen 
een 
zang is aangenaam, bij sommigen zeer fraai. Zij 
dikwijls met den staart. De wijfjes zijn gewoonlijk 
Weinig kleiner dan de mannetjes. 
soorten van dit geslacht zijn gemakkelijk te onder- 
e 'den. Men heeft er in ons werelddeel acht waargeno- 
men 
> v an welke er vijf ook in ons land voorkomen. 
e drie overigen zijn de volgende: 
^ ^ y sciola philomêla, Keyserl. en Blas.; de Sprosser der 
mtschers. — Zeer verwant met den Nachtegaal, maar de 
rs,:e slagpen veel korter, de tweede langer; de geheele 
een weinig grooter, meer somber van kleur, en op den 
sterk met bruin geschakeerd. Stem krachtiger, maar 
afgebroken en minder aangenaam. Gemeen in Rus- 
Oostenrijk en het oostelijke Europa in het algemeen. 
e okel in Midden-Duitschland waargenomen. Nestelt, 
minder algemeen dan de Nachtegaal, in Denemarken. 
ln de vlakke streken van Scandinavië, in welk land 
v °gel 
k rop 
meer 
la ü( j, 
Zeer 
maar 
^°mt 
de 
■Nachtegaal geheel ontbreekt, tot 59° N. Br. voor. 
