156 
tige tint omzoomd, en hare grondkleur is op de bovende e ' 
len bruingrijs, op de onderdeelen bleek roestgeel. 
De Gekraagde roodstaart is over geheel Europa verbreid» 
en is een der weinige zangers, welke noordelijk tot Arcba**' 
gel en de noordkust van Scandinavië voorkomen. Hij wordl 
ook in Klein-Azië gevonden, en overwintert in Noord' 
Afrika, waar hij zuidelijk tot Senegambië en Nubië ga*k 
Hij wordt ook in ons geheel land algemeen broedende aa»' 
getroffen. Men vindt hem bij voorkeur in bosschjes en tui' 
nen, vooral in de nabijheid van woningen. Hij komt >° 
April tot ons, en vertrekt in September. Zijn stemgeluid 
heeft iets zwaarmoedigs: zijn loktoon is fluitend, zijn zao? 
aangenaam en zacht. Hij is levendig, en de staart in ee** e 
nagenoeg gedurige zijdelingsche beweging, of op en nede*" 
wippende. In de kamers vrijgelaten, vangt hij dagelijks du*' 
zende van vliegen. Hij broedt jaarlijks tweemalen. Het ne s * 
is groot, onregelmatig halfkogelvormig; veelal uit grasstele** 
en worteltjes, en van binnen met vele vederen belegd. H et 
is in holle boomen, onder de daken of aan begroeide n*U' 
ren geplaatst, en bevat 5 tot 7, eenigzins glanzige, lick’' 
blaauwgroene eijeren zonder vlekken. 
Be Zwarte roodstaart. Lusclola thytls. 
Der Hausröthling. Le rouge-queue. 
Keys. en Blas., p. LIX, n°. 240. — Sylvia thytis, Sc°' 
