190 
land van Indië bewoont, in niets verschillend, dan dat 
be* 
zwart op zijne wangen gewoonlijk een weinig meer verspa’ 
en donkerder is. Men heeft gemeend, ook hieruit een e ' 
gene soort te moeten maken en wel onder de namen 
v» 11 
Motac. virïdis , scopoli, bistrigata, raffles en melanó ^' 
TEMM. 
De Gele kwikstaart, die in Groot-Brittanje broedt» 
standvastig gekenschetst door dat de kop en achterbak 
het zomerkleed niet grijs worden, maar steeds groeng® 
blijven, zoo als bij onze Gele kwikstaarten in het wint ef 
kleed. Keel en oogstreep zijn steeds citroengeel. Men ^ 
derhalve deze en de gewone variëteit slechts dan ond ef 
scheiden, wanneer men voorwerpen in het zomerkleed ^ 
ons ras ter vergelijking heeft. Deze variëteit verlaat G r ° 0 ^ 
Brittanje vroeg in het jaar ; zij trekt alsdan door Frankdl. 
en Spanje, om in Noord- Afrika te overwinteren, waat 
tot Senegambië gaat. Dit is Motacilla fiava anglïca, sU^ 
vall of Mot. flaveóla, temm. of Budytes Raiji, 
PARTE. 
De Kwikstaart, welke Italië bewoont, heeft in het 
merkleed, zoo als de gewone variëteit, eenen grijzeren bo^ 1 * 
kop en achterbaks, maar de lichte oogstreep wordt ge"’ 00 ^ 
lijk ook min of meer volledig grijs, zoodat er velerlei ^ 
gangen tusschen deze variëteit en de gewone plaats bebb el) 
Dit is de Mot. cinereocapilla , savi. 
Bij eene andere variëteit, Motac. nigricapilla , 
{Mot. melanocephdla , savi, maar niet lichtenstein) zij 0 
i e 
