192 
DE BOOMKWIKSTAARTEN. 
Zij zijn voornamelijk gekenschetst door d e<> 
korteren en sterk gekromden nagel van hun# 6 
achterteen; voor het overige is hun staart lang e *' 
terwijl de pooten korter zijn. De meesten zijn wit, 
en zwart van kleur. Zij houden zich gaarne bij het water °f’ 
te 
zetten zich dikwijls op hoornen of gebouwen, ook om er 
slapen, en nestelen niet zelden op eenige hoogte van 
de" 
:i>' 
grond. Zij verhouden zich, door den nagel van hunnen aC ^ 
terteen,tot de Grondkwikstaarten als de Boompieper tot 
overige Piepers , ofschoon de Boompieper in drooge en rij 
natte streken leven. 
Jafl 
Het getal van alle bekende soorten beloopt niet meer 
vijf. Twee dezer zijn door hare kleur zeer van de over>8 
■et 
afwijkend: te weten Motacilla sulphurea, die ook in 
o"’ 
land gevonden word, en Motac. (Nemoricola) indica , gmE 1, 
d>« 
of Mot. variegata, vieillot, of thoracïca, s. muller , 
de bosschen van Malakka en Sumatra bewoont, even 
is als onze Gele kwikstaart en eenen even korten s 
tri » 1 
heeft; boven oiijfbruin is, zwarte vleugels met drie g 1 
b60 
witte dwarsbanden heeft, en op de onderdeden 8 
wit is met twee zwarte kraagbanden over den krop en 
borst. 
De overige drie soorten zijn wit, grijs en zwart van 
kle uf ‘ 
Men heeft ze veelvuldig onderling verward, en voor»' 
