197 
0 p 6ll deelen bruinachtig grijs. Onderdeelen witachtig, maar 
^ ee ^’ k ro P en wan g eu * n het rosachtige trekkende. 
5e ^.^ Zeer onduidelijk zwartachtig schild op den krop. Dit 
j w °rdt reeds in het najaar zwart, en breidt zich al- 
en ens over de geheele keel uit, terwijl ook de kruin 
en Zwar t worden , en de overige kleuren in fraaiheid 
Zu iverheid toenemen. 
k J °ren vermelde namen en aanhalingen hebben betrek- 
sing 
B 
°P deze variëteit. 
^ u 9ub ^ ouw ' Motacilla alba lugubris. — Mot. 
*"**’ t emm., I, 253. — Mot. Yarrellii, gould, pl. 141. — 
kot - al„- 
39] y ira > de selys lonuchamps, Naumannia, 1856, p. 
v 0 ] ~~~ den gewonen Witten kwikstaart slechts in het 
r Qo aa ^te kleed afwijkend en wel door den geheel zwarten 
f 0(n ’ z ' Va rte schoudervederen , zwartgraauwe zijden van den 
<i e ^ 611 zu i ver witte zoomen aan de vederen en pennen 
v ^ eu gels. Deze variëteit vervangt den gewonen Witten 
{' raji ^ aar ' ; in Groot-Brittanje; zij schijnt ook enkel in Noord 
2 ij ^ e n zelfs in het zuidelijke Noorwegen te broeden. 
Afrip. er ^ 1L| i s t over Frankrijk en Spanje naar Noord-West- 
^öcl * e ° vvor( it, vooral op den terugtogt, enkel in Duitsch- 
e ’ütlé ^ enemai ’i {en en Helgoland aangetroffen. Eens in het 
p, Vaa Maart bij ons aan het zeestrand waargenomen. 
6 Witte 
V 0i 
kwikstaart is in ons geheel land een gemeene 
vu overwintert er zelfs somtijds. Hij komt reeds 
gel 
> en 
«er 
eei half Maart tot ons, en vertrekt eerst in Octo- 
M, 
ea treft hem vooral in de nabijheid van het water 
