198 
aan, maar ook op velden, in moestuinen, in de tuinen W 
woningen. Hij is niet schuw, zet zich dikwijls op de dak®” 
der gebouwen , ook op dorre takken , of in het riet of op 
dere waterplanten. Zijn zang is zwak, maar aangenaam. Öï 
nestelt, jaarlijks tweemaal op den grond, onder brugg® 0 ’ 
in holen van knotwilgen of andere lage boomen, aan begr° el ' 
de muren of in spleten van muren , onder daken en steenbo®' 
pen. Het nest is uit plantenworteltjes, grasstelen, mos ^ 
gemaakt, inwendig met haren of wol belegd, en bevat ^ 
tot 7, bruingroenachtig witte, met vele graauwe of too^' 
achtig bruine stippen en streepjes bedekte eijeren. 
De Groote gele kwikstaart. Motaeilla sulphure»' 
Bechst., Nat. Deutscbl., III, p. 459. — Motac. board*’ 
Penn., Brit. Zool., I, p. 492. — Pallenura sulphurea , BonaP-'^ 
Temm., I, 257; III, 179. — Nozem, en Sepp, V, 433 
venste figuur). — Naum., pl. 87. — Goded, pl. 147. 
r of 
Geheele lengte ongeveer 7". Vleugels ruil» A ' 
Staart 3]- tot 3>-". Voetwortel Nagel van den 
terteen als bij den Witten kwikstaart. 
Bek zwart. Pooten met de nagels vleeschkl eir 
rig roodgeel. 
Gemakkelijk onder alle Kwikstaarten in ie^® 
ren leeftijd te herkennen, doordat niet alleen deW® e 
buitenparen, maar ook het derde paar staartpen 06 " 
