221 
en het midden der kopvederen donkerder en eenigzins pur- 
perachtig bruin. Onderdeden wit, op den krop en de 
zijden van den romp eenigzins rosachtig lichtbruin, en hier 
tot op de keel met lichtbruine, smalle, overlang- 
sche vlekken. 
De gemeenste soort in Europa en ook in ons land; gaat 
noordelijk tot Archangel. In vele streken van Zuid-Europa, 
zoo als ook in Noord-Afrika, alleen op den trek. In Mei in 
Klein-Azië waargenomen. Komt tot ons tegen Mei , vertrekt 
wederom in het einde van Augustus. Houdt zich langs de 
boschkanten , op buitenplaatsen , op de boomen langs de 
straatwegen, cingels en tuinen, vooral in de nabijheid van 
woningen en het water op. Zang zacht, eenvoudig en wei- 
nig beteekenend. Lokstem scherp. Jaarlijks slechts een broed- 
sel. Nest zes tot twintig voet hoog, op boomen aan den 
stam of in uitholingen daarvan, aan begroeide muren enz., 
eenvoudig, halfkogelvormig , van mos en planten worteltjes , 
v an binnen met haren , vederen en wol belegd ; 4 tot 5 , 
blaauwgroenachtig witte eijeren, met vele licht roestbruine 
Hekken, die aan het stompe einde een krans vormen. 
Me Zwartgraanwe vliegenvanger. Muscicapa 
atricapilla. 
Linn., p. 326, n°. 9. — Emberiza luciuosa, Scopoli, 
Ann., I, p. 146, n°. 215. — Muscicapa luciuosa , Temm., 
1) 155; III, 84. — Naum., pl. 64. — Gould , pl. 63 , fig. 1 . 
