223 
aan vele plaatsen slechts zeldzaam of enkel aangetroffen , 
terwijl zij in anderen vrij algemeen is. Zij gaat in Scandi- 
navië noordelijk tot 67°, broedt in Finland , is gemeen in 
Engeland^ nestelt in menigte in de beukenbosschen van 
Munsterland, in het Anhaltsche en op vele andere plaatsen. 
Zij is in sommige jaren zeer menigvuldig op den doortrek , 
zoowel in het voorjaar als ook in het najaar; dit was b. v. 
bet geval in Mei 1853, in België, bij ons, in het Mun- 
sterland, en zelfs in het zuidelijke Zweden. Zij komt ook 
in Klein-Azië voor, en brengt den winter in Noord-Afrika 
door. In ons land wordt zij van tijd tot tijd op den trek 
waargenomen; maar wij weten niet, of zij er ook broedt, 
hetgeen waarschijnlijk, ten minste in de bosschen van Gel- 
derland, het geval is. Haar zang is kort, zacht, melancho- 
lisch , maar aangenaam , en eenigzins met dien van den 
Gekraagden roodstaart te vergelijken. Zij houdt zich op 
hoornen , vooral in beuken-, eiken- of esschenbosschen op ; 
maakt haar nest, jaarlijks eenmaal, veelal acht voet van 
den grond en hooger, hetzij in holen of tusschen de takken 
tegen den stam : in het eerste geval bestaat het nest slechts 
uit eenige zachte stoffen, in het tweede is het een volmaakt 
nest, en heeft overeenkomst met dat van den Graauwen 
vliegenvanger. Het bevat 5 tot 6, bleek groenachtige eijeren. 
*»e IVitgehalscte vliegenvanger. Itlascicapa collaris. 
Bechst., Nat. Deutschl., III, 427. — Musc. albicollis , 
