244 
haantje, ons land opzoeken ; is echter hier, zoo als overal, veel 
zeldzamer dan deze soort. Zij werd niet in Scandinavië maar 
broedende in Midden-Duitschland tot Kurland waargeno- 
men. Zeden, zang, levenswijze, nestelen enz. als bij het 
gewone Goudhaantje. 
DE MEEZEN. PARUS. 
De Meezen zijn kleine, in het hout levende vogels, met 
zeer losse en zachte vederen; eenen korten, priem- 
achtig kegelvormigen, veelal regten bek, wiens 
wortel door smalle vedertjes bedekt wordt, welke, be- 
halve Zuid-Amerika en het vijfde werelddeel over de ge- 
heele aarde verbreid zijn. Zij hebben middelmatige, afge- 
ronde vleugels; haar staart heeft veelal de lengte van den 
romp en is aan het einde min of meer regt, maar bij som- 
migen is hij, en wel trapsgewijze, verlengd. De pooten zijn 
tamelijk krachtig , en de voetwortel heeft ongeveer de leDgte 
van de teenen en is van voren met eene rij schildjes be- 
kleed. De jongen zijn flaauwer, de wijfjes somtijds minder 
fraai gekleurd dan de oude mannetjes; maar er is geen 
verschil van kleur volgens het jaargetijde. Zij houden zich 
op boomen op, klouteren zeer behendig van tak tot tak, 
en voeden zich met insekten en vooral derzelver eijeren en 
maskers, als ook met allerlei zaden. Zij zijn voor bosch en 
tuin, door het vernielen van schadelijke insekten, zeer nut- 
tige diertjes. De in de koude en gematigde streken broe- 
