249 
De Zwarte mees. Parus ater. 
In Gelderland Zwarte bijmees genoemd. 
Die Tannenmeise. La petile charbonnière. The cole Tit. 
Linn.j p. 341, n°. 7. — Temm., I, 288; III, 209. — 
Nozem, en Sepp, I, 48. — Naum., pl. 94. — Gould, pl. 
155, fig. 1. 
Geheele lengte 4{". Vleugels 2^". Staart 1/ T ". 
Eek zwart, langs de zpden lichter. Oog donkerbruin. 
Poot en grijsblaauwacktig. 
Gemakkelijk te herkennen aan hare geringe grootte, 
sombere tinten en haren zwarten kop met wit- 
te wangen en eene witte neky lek. 
Kop en hals met de keel zwart. Eene groote vlek in den 
nek en , aan weerszijde van den kop, eene aan den mond- 
hoek beginnende naar achteren tot over de zijden van den 
hals loopende en aan breedte toenemende streep, wit. Ove- 
rige bovendeelen zwartachtig blaauwgrijs. Overige onderdee- 
* e n witachtig, aan de zijden van den romp in het bruin- 
a chtige trekkende. Vleugels en staart vaal zwartbruin , de 
pennen met grijsgroene zoomen en de vleugeldekvederen 
hreed wit aan het einde. 
De Zwarte mees bewoont Midden-Europa en gaat in Scandi- 
a avië tot.65°N. B. Zij broedt, maar in kleinen getale, in de groote 
