252 
Buff.j Enl. 3, fig. 3. — Nozem, en Sepp, 1,48. — Naum., 
pl. 94. — Gould, pl. 155, fig. 2. — Poecile palustris , Kaup. 
Lengte 44 ". Vleugels 2{". Staart lf". 
Gemakkelijk te herkennen onder de inheemsche soorten 
aan haren zwarten bovenkop en eene zwarte vlek 
aan de keel. 
Bovenkop tot op de teugels en achter de oogen tot over 
den nek, even als eene tamelijk kleine vlek aan kin en 
keel, zwart. Overige bovendeden geelbruin. Zijden van den 
kop en onderdeelen wit in het geelbruinachtige en op de 
zijden van den romp in het vaal rosse trekkend. 
Deze soort is over geheel Europa verbreid ; maarzij vormt, 
in sommige streken , min of meer verschillende variëteiten 
of rassen. Eene dezer. Parus frulicêti, wallengren, vervangt 
onze Zwartkopmees in het zuidelijke en Midden-Zweden, en 
schijnt zich van haar slechts door de zuiver witte kleur der 
wangen te onderscheiden. — Eene andere, Parus boreaüs, 
0 E sEi.Ys of ulpestris , bailly, ( Parus palusiris, linné?) 
vervangt onze Zwartkopmees in het noordelijke Scandinavië; 
zij is ook bij Archangel gemeen , komt op de gebergten van 
Savoijen voor en werd in den winter op hare zwervingen , 
in Galicië waargenomen. Zij is een weinig grooter dan onze 
Zwartkopmees, (vleugels 2 \ tot hare wangen zijn 
geheel wit, hare bovendeden zijn grijs, in plaats van geel- 
bruinachtig, en men zegt ook, dat haar zang eenigzins 
verschilt en aan dien van het Sijsje doet denken. De selys 
heeft ook nog onder den naam van Parus frigöris eene 
