256 
III, p. 567, n°. 12. — Panürus biarmïcus, Koen. — Temm., 
I» 298 j III, 214. Buff., Eul., p], 618. — Nozem, en 
Sepp, I, 85. — Naüm., pl. 96. — Gould, p], 158. 
Geheele lengte 6". Vleugels 2{". Staart traps- 
gewijze verlengd: middenpennen 3"; buitenpen- 
nen 1£". 
Zeer gemakkelijk te herkennen aan haren gekromd en, 
gelen bek, en hare fraaije en zachte kleuren. 
Pooten zwart. Oog hooggeel, bij de jongen witachtig geel. 
Oud mannetje: Bovenkop en wangen parelgraauw. Teu- 
gels en een bundel verlengde en puntige vederen , welke 
onder de oogen als een groote knevel afhangen, zwart. 
Keel en krop wit. Borst en buik witachtig rosé, aan de zij- 
den van den romp in het roestgele overgaande. Onderdek- 
vederen van den staart zwart. Rug roestkleurig. Schouder- 
vederen en stuit roestgeel. Bovendekvederen van den staart 
geelachtig en vaal rosé. Vleugels naar buiten zilvergrijsach- 
tig wit; op het midden roestrood, naar binnen zwart, maar 
de binnenvlag der kleine slagpennen grootendeels rosachtig 
wit. Staartpennen vaal roodbruin , maar de beide buitenpa- 
ren grijsachtig wit, naar den wortel min of meer zwart. 
Bij het oude wijfje zijn alle tinten minder fraai; de zwarte 
knevels ontbreken, en het grijs van den kop wordt door de 
eenvoudige roestkleur der bovendeden vervangen. 
De jongen zijn licht ros; maar de teugels, de mantel en 
de drie buitenparen der staartpennen zijn grootendeels zwart, 
en de lichte tinten der vleugels zeer bleek. 
