264 
uaam en zij zingen niet. Zij voeden zich met zaden, vruch- 
ten, insekten, schelpdieren, vangen zieke of gewonde vo- 
gels, plundcreu de vogelnesten, eten ook visch en zelfs aas. 
Zij zijn onrustig en levendig van aard. Hun gezigt en reuk 
zijn scherp. De meesten leven in bosschen, sommigen ook 
op rotsen. Zij nestelen op boomen ; eenigen ook in boom- 
holen of rotsspleten. Het nest is veelal groot en eenvoudig. 
De meesten leggen 4 tot 5 , veelal groenachtige met bruin 
gevlekte eijeren. Er is in den regel geen onderscheid in 
grootte of kleur, noch volgens de sekse, noch volgens den 
leeftijd of het jaargetijde. De meesten verduren de gevan- 
genschap zeer goed, leeren allerlei woorden naklappen, en 
bereiken niet zelden eenen hoogen ouderdom. Zij zijn over 
alle werelddeelen verbreid , en worden in een aanzienlijk 
getal geslachten of ondergeslachten verdeeld. 
Een dezer geslachten, Fregïlus, wordt niet in ons land 
aangetroflen. Hiertoe belmoren de volgende soorten: 1) de 
Steenkraai, Fregïlus graculus, cuvier, heeft een dunnen 
langen gekromden bek, die zoo als de pooten, koraalrood 
van kleur is. Zij is 1^' lang, en de vederen zijn zwart met 
eenen violetten en groenen weerschijn. Zij bewoont de hooge 
gebergten van de Pyreneën tot Nipaul en Abyssinië, en 
komt zelfs aan de Zuid-westkust van Groot-Brittauje voor; 
2) de Alpenkruai, Fregihis of Pyrrhocorax alpïnus, cuvier, 
is een weinig kleiner dan de Steenkraai ; haar bek is kor- 
ter, krachtiger en hooggeel; de pooten zijn vermiljoenrood 
en hare vederen üuweelzwart met groenen weerschijn op de 
