282 
vederen van den staart wit, eerstgenoemde aan de zijden 
met eenige lange maar smalle zwartbruine vlekken. Alle 
overige deelen isabelkleurig, op den rug in het grijsbruine 
trekkende, aan de kuif meer rosachtig, maar elke veder 
met eene breede zwarte punt. 
De Hop bewoont het zuidelijke en gematigde Europa, en 
komt noordelijk tot in het zuidelijk Scandinavië voor. Hij be- 
woont ook Klein-Azië , overwintert in Noord-Afrika en werd 
zelfs op Madera aangetroffen. In sommige streken, b. v. in 
deKrimen aan de oevers der zuidelijke Wolga, is hij buiten- 
gemeen talrijk, in anderen zeldzamer. Hij werd in alle 
streken van ons rijk, ofschoon in kleinen getale, broedende 
of op den trek waargenomen. Hij vertrekt in September en 
komt in April terug. Hij houdt zich gaarne aan de boscb- 
kanteri , of zelfs in groote tuinen en buitenplaatsen op- 
Zijn stemgeluid kan men tot op aanzienlijken afstand ver- 
nemen; het bestaat uit de, twee tot vier malen herhaalde 
syllabe //hoep”: van daar zijn naam. Hij voedt zich met 
insekten, vooral met derzelver maskers en met wormen, 
die hij op den grond , vooral op de landerijen of op mest- 
hoopen gaat zoeken. Men vindt zijn nest veelal in boorn- 
holen , echter ook in de reten van muren en rotsen , in 
steenhoopen , of zelfs in een tot zes voet onder den grond 
inloopende holen, hetgeen onder anderen dikwijls aan de 
oevers van den IJssel en den Eerkel werd waargenomen- 
Het bestaat slechts uit eenige worteltjes of halmen van 
planten, waarop de eijeren liggen. Deze zijn 4 tot 6 of 
