286 
tendeels of geheel vervangen door eene bij soort, Sturnus 
unicolor, die zwartachtig van kleur en zonder vlekken is. 
Onze Spreeuw houdt zich gaarne in de nabijheid der men- 
schelijke woningen op, en wordt door ons geheele rijk in 
alle dorpen en steden aangetroffen. Zijn zang bestaat uit 
allerlei aangename en onaangename geluiden; hij doet hem, 
bij fraai weder, dikwijls reeds in Januarij hooren; het wijfje 
zingt weinig en minder fraai dan het mannetje. Hij voedt 
zich voornamelijk met insekten en hunne maskers en met 
wormen. Op het land ziet men hem niet zelden op de huisdieren 
zitten en het hen plagende ongedierte zoeken. In het najaar 
eet hij ook beziën , en in den winter zelfs granen en zaden. 
Hij nestelt onder de daken der gebouwen , in holle hoornen 
of zelfs in rotsen. Zijn nest is groot, uit droog gras, bla- 
deren, wol, haren en vederen gemaakt, en somtijds bol- 
vormig, met eenen ingang aan eene zijde. Het bevat 4 tot 
7, blaauwachtig groene eijeren. De Spreeuw nestelt in den 
regel slechts eenmaal 'sjaars. Bij ons vliegen de jongen ge- 
woonlijk in Junij uit. Ouden en jongen begeven zich na dezen 
tijd op de landerijen, en leven gezellig. In het najaar ziet 
men hen bij duizenden vereenigd allerlei zwenkingen in de 
lucht maken, en zulke troepen gelijken in de verte op zwarte 
wolken. Zij overnachten alsdan ook gaarne in het riet. 
De Roséspreeuw. Sturnus rosëus. 
Merïila rosea, Aldrov., Orn., II, p. 626. — Turdus ros'éus, 
