290 
hoofdkleur min of meer lichtbruin is met donkere 
lengte vlekken; die, meestal in drooge opene stre- 
ken, op den grond leven en nestelen; zich met 
zaden of granen, maar ook met insekten en wormpjes 
voeden; behalve Zuid- Amerika , over den geheelen aard- 
bol verbreid zijn, maar in Noord-Amerika en Australië 
slechts in kleinen getale voorkomen. Sommige uitheemsche 
soorten gaan over tot de Muschvogels, andere tot de Gors- 
vogels. De wijfjes zijn een weinig kleiner dan de mannet- 
jes, maar bieden, even als de jongen, veelal weinig verschil 
in kleur aan met de oude mannetjes. 
Men heeft in ons werelddeel tot nog toe 12 soorten van 
Leeuwerikken waargenomen, van welke er echter slechts 4 
in ons land aangetroffen werden. De overige Europeesche 
soorten zijn: 
1. Alauda albigula, brandt. Zeer verwant met Al. al- 
peslris ; maar de gele kleur van den kop wit, en het zwart 
der wangen over de zijden van den hals loopend en met 
het zwarte kropschild vereenigd. Bewoont de hooge geberg- 
ten van Rusland. 
2. Alauda brachydactyla , leisler. Niet grooter dan eeu 
Musch. Teenen en nagels kort. Bek even groot als bij onzen 
Leeuwerik. Kleur in het algemeen als bij dezen, maar veel 
bleeker. Bewoont Zuid-Europa en Noord-Afrika. 
3. Alauda deserti, licht.; isubettïna , temm., lusilanïa , 
degland en GMELiN. Zeer verwant door hare grootte en 
korte teenen met Al. bi'achyductyla ; maar de bek veel groo- 
