298 
is dien ten gevolge, dat hij bij ons, op onze duinen, in zan- 
dige streken van Gelderland en op sommige plaatsen van 
onze heiden beperkt is. De Kuifleeuwerik is een standvo- 
gel; intusschen zwerven er velen, waarschijnlijk de eenja- 
rige jongen, in het koude jaargetijde rond. Hij komt, vooral 
wanneer er veel sneeuw gevallen is , ook in de dorpen of 
bij de woningen op het platte land, op de straatwegen enz., 
en zoekt er zijn voedsel, hetgeen in allerlei zaadjes, in insek- 
ten en derzelver maskers bestaat. Hij houdt zich op den grond 
op, zet zich echter somtijds op palen, schuttingen en da- 
ken, maar nooit op hoornen. Zijn zang is aangenaam, en 
hij laat dien, hetzij zittende, hetzij hoog uit de lucht hoo- 
ren. Men vindt het eenvoudige nest, hetgeen veel overeen- 
komst heeft met dat van onzen Leeuwerik, op den grond, 
zelden op stroodaken of diergelijke meer verhevene plaatsen- 
Het bevat 4 tot 5, zelden 6, glanzige, geel- of roodachtig 
witte, met graauwe en bruine stipjes, vlekjes en schrapjes 
bedekte eijeren. 
DE GOEZEN. EMBEKIZA. 
De Gorzen zijn graan - en insekten-etende vo- 
gels ongeveer van de grootte van onze Mus- 
schen en Vinken, maar met eenen langeren staart; 1 
met eenen kegelvormigen en korten snavel; wiens 
onderkaak van achteren eenen min of meer uit- 
stekenden zijrand heeft en sterk naar den mond- 
