302 
Me Graauwe gors. Emberlza mlllarïa. 
Ook Gierstvogel, in Gelderland Graauwgeus , in Groningen 
Dikschijter, Korenspork en Graauwstjirt genoemd. 
Le Proger. 
Linn., p. 308, n». 3. — Tëmm., I. 306; III, 219. — 
Buff.,. Enl. 233. — Nozem, en Sepp, V, 437. — Naum., 
pl. 101. — Gould, pl. 171. — Cynchramus miliaria, Bon ap-, 
List, p. 35. 
Geheele lengte 6£". Vleugels 3f". Staart 2|". 
Booten en bek roodachtig geel maar de bovenkaak naar 
boven bruin. Oogen donkerbruin. 
De grootste en krachtigste der inheeemsche 
soorten en hieraan, zoo als aan hare eenvoudige 
tinten, gemakkelijk te herkennen. 
Bovendeden rosachtig grijsbruin, met zwarte lengtevlek- 
ken. Onderdeden geelachtig wit, langs de zijden en op deu 
krop met donkerbruine lengtevlekken. Aan weêrszijde der 
keel twee rijen van zwartbruine vlekjes; in het midden der 
keel enkele zwartbruine stipjes. 
De Graauwe gors bewoont het warme en Midden-Europa, 
noordelijk tot Groot-Brittanje; zij komt ook in Klein- Azië 
en somtijds, in den winter, zelfs in Egypte voor. In Sardinië, 
waar zij van het zeestrand tot op het gebergte zeer gemeen 
is, wordt zij dikwijls voor het wijfje van den Calander-leeuwerik 
gehouden, en met dezen verkocht en gegeten. In ons land 
