304 
Buff., Enl. 30, fig. 1. — Nozem, en Sepp, II, 116. — 
Naum., pl. 102. — Gould, pl. 173. 
Geheele lengte 6^". Vleugels 3^". Staart ruim 
21 ". 
Bek blaauwachtig, bij het wijfje en de jongen mm 
of meer vleeschkleurig. Oogen bruin. Pooten geelachtig 
vleeschkleurig. 
Gemakkelijk te herkennen aan hare fraaije citroengele 
tinten. De twee buitenparen der staartpennen met eene lange 
wiggevormige witte vlek. 
Oud mannetje: Kop, hals en onderdeelen citroengeel, m 
den zomer fraaijer dan na de ruijing; maar de bovenkop j 
vooral naar achteren , met zwartachtige lengtevlekken ; de 
oorstreek zwartachtig omzoomd; de krop en de zijden van 
den romp, in het roodbruine trekkende en aan laatstge- 
noemde plaats met donkere overlangsche vlekken. Achter- 
hals grijsachtig groen. Mantel rosachtig groen, met zwarte 
lengtevlekken. Achterrug en bovendekvederen van den staart 
roodbruin. Slag- en staartpennen zwartbruin, eerstgenoemden 
en vleugelvederen met breede rosbruine, op de groote slag' 
pennen smalle, gele zoomen. 
Oud wijfje en de jongen: Kleuren, vooral het geel veel 
bleeker en flaauwer dan bij het mannetje; aan weerszijde 
van de keel en op den krop zwartbruine vlekken. 
De Geelgors is de gemeenste en meest algemeen ver- 
breide soort van Gorzen van ons werelddeel. Zij wordt zelfs 
in Scandinavië, noordelijk tot 69°, het geheele jaar door 
