306 
Naum., pl. 103. — Gould, pl. 176. — Hortulanus chloroce- 
phdlus, Bon AP. 
Grootte, verhouding der enkele deelen, witte 
vlekken aan de staar tpennen en kleur van rug» 
staart en vleugels, als bij de Geelgors; maar 
de kleur der overige deelen verschillende: de 
bek vaal geelachtig rood en de pooten in het 
roodachtige trekkende. 
Oud mannetje: Kop en hals vaal geelachtig grijsgroen; 
maar de kin tot het midden der keel, eene lange knevel- 
streep en de oogkring bleek citroengeel. Onderdeelen van den 
krop naar achteren roestrood. Overige deelen als bij de Geelgors. 
Oud wijfje en de jongen: Zoo als het oude mannetje , maar 
het groen aan den kop en den hals sterk in het rosbruine 
trekkende en met zwartbruine smalle lengtevlekken , het geel 
aan den kop en het roestrood der onderdeelen veel bleeker. 
De Ortolaan bewoont het warme en gematigde Europa 
en gaat in Scandinavië noordelijk tot 67°. Hij komt ook in 
Klein-Azië' voor, en is gemeen bij Tanger. In ons land 
wordt hij voornamelijk op sommige plaatsen der provincie 
Noord-Brabant aangetroffen. In de overige streken van ons 
rijk ziet men hem zeldzaam en, zoo als het schijnt, slechts 
op den doortrek. Ook in Engeland komt hij slechts toeval- 
lig voor. Deze vogel is voor het overige zeer veranderlijk 
ten opzigte van zijne verblijfplaats, doch heeft in de lan- 
den, waar hij gewoonlijk voorkomt, eene zeer bepaalde en 
veelal beperkte keus van broedplaatsen. Hij verschijnt derhalve 
