309 
bewijzen. Zij heeft in hare geheele levenswgze zeer veel over- 
eenkomst met de Geelgors; nestelt in heggen en struiken, 
zelfs in de tuinen, en legt 4 tot 5, grijsachtige, met zwart- 
achtige vlekjes, stippen en schrapjes bedekte eijeren. 
Me Dwcrggors. Gmberlza pusllla. 
Dallas, Reise, III, App., n°. 20; Zoographia Rosso- 
as iatica, II, p. 42, n°. 206. — Schleg., Verhand, over na- 
fuurk. teekeningen, pl. 5. — Base aria pusllla, Bonap. 
Geheele lengte 5". Vleugels 2//. Staart 2 T '/. 
De kleinste van alle Gorzen, en hierdoor ge- 
hakkel ijk te herkennen. 
Dovenkop en wangen vaal roodbruin, maar de oorstreek 
v an achteren met zwart omzoomd, en de bovenkop met 
twee breede zwarte lengtestrepen, die op het voorhoofd za- 
henkomen. Onderdeelen witachtig, op den krop en de zij- 
bon van den romp in het bruinachtige trekkende en op beide 
Plaatsen met zwartbruine lengtevlekken ; keel door eenen 
krans van zwarte vlekken omzoomd. Achterhals bruingroen- 
achtig grijs. Vederen en pennen van den rug en de vleu- 
§els bruinzwart met breede vaal roodbruine, de middelste 
v leugeld e kvederen met witte zoomen. Staartpennen bruin- 
zwart; de beide buitenparen met eene lange, smalle, witte, 
wi gvormige vlek. 
De Dwerggors is gemeen in het noordelijke Rusland en 
In Siberië. Hij verdwaalt op den trek in het overige Eu- 
