328 
Bek vleeschkleurig, naar boven bruin. Oogen donkerbruin, 
bij de jongen grijsbruin. Pooten vuil vleeschkleurig. 
Grootte ongeveer van de Huismusch, maar 
de bek krachtiger en hieraan, even als aan hare 
kleur, gemakkelijk te herkennen. 
Oud mannetje: Hoofdkleur geelgroen, op -het midden 
van borst en buik , de onderdekvederen van den staart , aan 
de keel en boven de oogen, hoog groenachtig geel. Buiten- 
rand van den vleugel citroengeel. Groote dekvederen der 
vleugels en groote bovendekvederen van den staart asch- 
graauw. Slagpennen zwart, de binnenste langs den buitenrand 
met breede graauwe zoomen. Staartpennen zwart, maar, behalve 
de middelste, op de eerste twee derden harer lengte citroengeel. 
Bij het wijfje zijn de vleugel- en staartpennen flaauwer 
van kleur, en de groengele, gele en graauwe tinten der ove- 
rige deelen worden door een vaal geelachtig bruin vervan- 
gen, hetwelk op de onderdeden zeer licht is, aan keel en 
buik sterk in het gele trekt of daarin overgaat. 
De jongen hebben nagenoeg de kleur der wijfjes, maar 
de kleine vederen zijn met vaal bruine overlangsche vlekken 
geteekend. 
De Groenling is over geheel Europa , in Scandinavië noorde- 
lijk tot 64°, verbreid, komt ook in Klein-Azië en Algiers voor, 
en wordt in ons geheel rijk vrij algemeen aangetroffen. 
Hij houdt zich op boomen, langs de boschkanten, op bui- 
tenplaatsen en in tuinen op. Hij vertrekt in het najaar, 
en komt in April terug. Zijn zang is kort, maar aan- 
