330 
In eiken leeftijd gemakkelijk te onderscheiden van de 
overige inheemsche soorten door de groote, wigvor- 
mige, witte vlek aan de twee buitenparen der 
staartpennen; door de geheel witte middelste 
vleugeldekvederen en den geelachtig witten 
eindzoom der groote vleugeldekvederen. 
Oud mannetje: Voorhoofd zwart. Bovenkop, hals van 
achteren en aan de zijden groenachtig blaauwgraauw. Man- 
tel geelachtig roodbruin. Stuit geelgroen. Wangen roest- 
bruin. Onderdeelen zeer vaal roséachtig roodbruin, maar de 
achterbuik en onderdek vederen van den staart wit. Het 
middenpaar staartpennen groenachtig donkergrijs, hoofd- 
kleur der overige staartpennen, der slagpennen -en groote 
vleugeldekvederen bruinzwart. 
Het wijfje en de jongen onderscheiden zich van het oude 
mannetje, door dat de mantel, nek, bovenkop en wangen 
olijfbruin en alle onderdeelen licht grijsachtig geelbruin zijn. 
De Vink is een in het grootste gedeelte van Europa en 
in Klein-Azië gemeene vogel , die in Scandinavië noordelijk 
tot ongeveer 68^° voorkomt. Hij vertrekt in October, over- 
wintert in het warme Europa en keert in Maart terug. In- 
tusschen overwinteren, zelfs in het zuidelijke Zweden, vele 
oude mannetjes. Hij komt in het najaar in groote vlugten 
uit het Noord-Oosten in ons land en wordt alsdan op de 
welbekende vinkenbanen, vooral langs den duinkant, in 
menigte gevangen. Hij broedt ook in ons land, maar in de 
provincie Holland of in het algemeen in de langs de zee- 
