332 
Bek roodachtig geel, aan de punt zwart; bij het man- 
netje in het voorjaar, zwartblaauw. Oogen donkerbruin. 
Pooten licht roodachtig bruin. 
Verwant met den Vink, maar de bek krachtiger, en in 
eiken leeftijd tc onderscheiden door eene witte stuit, en 
door dat slechts het buitenpaar staartpennen eene witte 
vlek heeft. 
Oud mannetje: Bovenkop, wangen, achterhals, voorrug 
en groote bovendekvederen van den staart staalblaauw. 
Schoudervederen , keel, krop en zijden van den romp vaal 
roestkleurig. Overige onderdeden en stuit wit. Kleine vleu- 
geldekvederen hoog roestkleurig ; middelsten wit in het roest- 
kleurige trekkende; de groote, even als de binnenste kleine 
slagpennen zwart, eerstgenoemden aan het einde, laatstgenoem- 
den langs den buitenrand roestkleurig wit. Overige vleugel- en 
staartpennen zwart, eerstgenoemden met fijne geelachtige 
zoomen. Na de ruijing hebben alle vederen breede grijsach- 
tig roestkleurige randen , welke tegen den broedtijd allengs, 
en min of meer volmaakt, door het aangroei] en der vederen, 
verdwijnen. 
Het wijfje en de jongen hebben de vederen van den bo- 
venkop, bovenrug, schouderen en het voorgedeelte der vleu- 
gels zwartbruin met zeer breede graauwrosse randen. Wan- 
gen en hals zijn rosachtiggrijs. Het ros der onderdeelen 
is tot den krop beperkt, en de zijden van den romp hebben 
bruinzwarte lengtevlekken. Voor het overige is het zwart 
van de vleugels en den staart veel valer. 
