349 
oude mannetjes fraai roode kleuren; door hun 
°ponthoud in sparrebosschen, en door dat hun 
v °edsel voornamelijk in het zaad van sparreboomen 
bestaat. 
De jongen zijn geelachtig grijsbruin van kleur met zwart- 
a chtige overlangsche vlekken. Bij de oude wijfjes zijn deze 
bekken onduidelijk, en hare kleur trekt meer in het geel- 
groenachtige. Bij den overgang tot het volmaakte kleed 
^ er mannetjes begint de hoofdkleur van het jeugdig kleed 
allengs in het gele, en vervolgens in het roodgele, geel- 
rode en eindelijk in het ponceau- of aalbeziënrood over te 
§ aa n. Zij bewonen de koude gematigde streken yan het 
Noordelijk halfrond en broeden veelal reeds in December, 
^ a nuarij en Februarij. Hunne eijeren bieden bij eene en de- 
Ze lfde soort allerlei afwijkingen in grootte aan. 
Men heeft in ons werelddeel drie soorten van echte 
kruisbekken, dat is te zeggen, wier kaken elkaar overkrui- 
Sen > waargenomen; zij werden ook in ons land aangetroffen. 
Dij eenige andere soorten is de bek niet gekruisd, maar 
e ertvoudig gekromd. Eene dezer Loxia (Corythus) enucleator, 
bewoont ons werelddeel, maar werd tot nog toe niet in ons 
ri jk aangetroffen. Zij is nagenoeg zoo groot als een Spreeuw, 
broedt binnen of digt bij den noord Poolkring rondom het 
Seheele noordelijke halfrond, en komt in den winter van 
kjd tot tijd in het gematigde Europa. 
