366 
kens in lengte toenemen en halvemaanswijze naar voren 
gekromd zijn , waardoor de staart eene liervormige gedaante 
verkrijgt. 
Bek zwart. Pooten hoornkleurig. Oogen donkerbruin. Bo- 
ven het oog eene naakte hoogroode streep met fijne wrat- 
jes, die bij het mannetje tot een hooge kam opzwelt. 
Oud mannetje: Kop, hals, krop en rug zwart staal- 
blaauw. Onderdekvederen van den staart, en de kleine 
slagpennen aan de wortelhelft en de punt wit. Groote slag- 
pennen bruin met bruinachtig witte schachten. Alle overige 
deelen bruinzwart , min of meer met blaauwachtigen weer- 
schijn. 
Wijfje en de jongen: Roestkleurig, met zwarte en, be- 
halve dezen op de onderzijde, met vaal witachtige golvende 
dwarse vlekken of banden. De geheel oude wijfjes nemen 
somtijds, zoo als dit ook met vele andere Hoendervogels het 
geval is, het kleed der oude mannetjes aan. 
Deze fraaije vogel bewoont het gematigde Europa tot 
Siberië en gaat noordelijk tot Schotland en het zuidelijke 
Scandinavië. Zijn geliefkoosde verblijfplaats zijn streken, die 
met hoog heidekruid bedekt zijn, vooral waar berken-boo- 
men of boschjes voorkomen : hij is derhalve zeer gemeen in 
vele streken van Rusland en in Schotland. In andere hei- 
de-streken , b. v. in Jutland, in het Oldenburgsche, in Mun- 
sterland, is hij, door het bebouwen of afbranden der heide, 
vervolgen door vossen of verwilderde katten thans ook zeldza- 
mer dan vroeger, en zal er, zonder een opzettelijk toezigt, 
