388 
Geheele lengte 14". Vleugels 5£". Staart 2 ". Bek 
2 ". Voetwortel 1|". 
Bek geel, langs den bovenkant en aan de punt bruinach- 
tig. Teugels hooggeel, bij de jongen groenachtig. Pooten 
bleekgroen. 
De kleinste der inheemse he soorten, en hier- 
aan gemakkelijk te herkennen. 
Oud: Bovenkop en nek, rug- en schoudervederen , slag- 
en staartpennen groenachtig zwart. Overige deelen bleek 
okergeel, op de zijden van hals en kop in het purpergrijze 
spelende, aan de keel, de groote vleugeldekvederen en de 
onderdekvederen van den staart in het witte overgaande. 
Jong: De vederen der bovendeelen bruin, met zeer breede 
roestkleurige zoomen. Onderdeelen roestgeel met bruine leng- 
tevlekken, aan de zijden van de keel en den hals in het 
witte overgaande. 
HetWoudaapje bewoont het gematigde en heete Europa, 
komt noordelijk, ofschoon zeer enkel, tot in het zuidelijke 
Zweden voor, en werd ook enkel in Engeland opgemerkt. 
Men heeft het voor het overige in Noord- Afrika tot Madera 
en zelfs aan de Kaap de Goede Hoop aangetroöen. In on s 
land wordt het aan de met riet en boschjes begroeide oevers 
der meren , veenpiassen , moerassen en rivieren broedende 
waargenomen. Het komt in Mei tot ons en verlaat ons we- 
derom in September. Het mannetje laat, even als de ftoer- 
domp, gedurende den broedtijd een brullend, maar zwak 
geluid hooren. Het Woudaapje klimt met buitengewone be- 
