391 
kennen aan den eigenaar digen vorm van zij- 
n en bek. 
Vederen geheel wit, de krop en van daar veelal een 
r ’ n g om den hals isabelkleurig; bij de jongen, de langste 
S r oote slagpennen gedeeltelijk zwartachtig. Het oude wijfje 
* s volmaakt gekleurd als het oude mannetje; het heeft eene 
e ven groote kuif, en de luchtpijp is ook in niets ver- 
schillend. 
De Lepelaar bewoont het heete en gematigde Europa, 
broedt niet zoo ver noordelijk als Scandinavië, en wordt 
zelfs in Groot-Brittanje, ofschoon zeer enkel aangetroffen. Hij 
komt daarentegen ook in Noord-Afrika en in Klein-Azië tot 
Dekan voor. Intusschen is hij in al deze landen, slechts tot 
een , naar evenredigheid zeer klein getal bepaalde streken , 
' n het bijzonder Hongarije en de aangrenzende landen, het 
heete Frankrijk en ons land beperkt. In ons land wordt 
bij voornamelijk aan of niet ver van de monden der groote 
^vieren, b. v, van het Biesbosch, Nieuwerkerk aan den IJssel 
etl de nabijgelegene plassen tot het eiland Rozenburg aan 
den mond der Maas, broedende aangetroffen. Hij zwerft van 
'laar, meestal in den nazomer tot kleine familiën of zelfs 
gvoote troepen vereenigd, naar andere moerassige streken of 
plassen met wier droogmaking men bezig is, en wordt als- 
dan vooral ook op de slibben der Zeeuwsche stroomeu en 
den Helder, somtijds ook hier en daar meer landwaarts 
> aangetroffen. De Lepelaar verlaat ons in September 
eö keert tegen April terug. Hij vliegt meestal zoo hoog, 
