410 
echter noordelijk noch in Denemarken, noch in Scandina- 
vië voor. Daarentegen gaat zij tot Madera, is in Algerië 
gemeen en wordt ook in Egypte en Klein-Azië aangetroffen. 
Zij is echter slechts tot zekere plaatsen beperkt, en der- 
halve in de meeste streken een zeldzame vogel. Intusschen 
werd zij broedende waargenomen aan de oevers der Donau, 
in het zuidelijke Beijeren, in andere streken van het 
warme Europa, zoo als ook in het Munstersche en 01- 
denburgsche. In ons rijk werd zij nestelende in de duin- 
streken bij Noordwijk en Wassenaar aangetroffen. Zij ver- 
trekt in September, komt in April terug, en bezoekt op 
haren trek vooral heidegronden. Haar geliefkoosde verblijf- 
plaats is op drooge zandstreken. Haar fluitend stemgeluid 
wordt tot op groote afstanden vernomen. Zij is schuw, en 
voedt zich vooral met insekten en wormen, echter ook met 
hagedissen, blindwormen en zelfs muizen. Zij ismeernacht- 
dan dagvogel. Het wijfje legt eenmaal ’sjaars in eene een- 
voudige uitholing van het zand 2 tot 3, tamelijk groote, 
bruingroenachtig gele, met grijze stippen en olijfbruine 
vlekjes en schrapjes geteekende eijeren, die in 16 tot 17 
dagen uitgebroed worden. Het mannetje houdt in de nabij- 
heid van het nest de wacht, en de jongen verlaten het reeds 
op den tweeden dag na hunne geboorte, om onder het geleide 
van het oude wijfje hun voedsel te gaan opzoeken. 
DE PLEVIEREN. CHARADRÏUS. 
De Plevieren ■ zijn Loopvogels die, zoo als de Trappen, 
