419 
DE KIEVITEN. VANELLUS. 
Men heeft de gewoonte onder dezen naam de Plevieren 
eenen act ter teen zaam te vatten. De staart is 
Ve elal aan het einde regt en de vleugels reiken niet zelden 
0y er den staart heen. Sommige soorten gelijken voor het 
overige in alle andere opzigten op de Plevieren, en de beide 
§ e slachten , in dezen zin genomen , ofschoon van groot ge- 
111 a k bij het onderscheiden der soorten, zijn niet te min 
v °lkotnen kunstmatig. 
Wij hebben in ons land slechts twee soorten van deze 
Zo °genaamde Kieviten. In het overige Europa werden nog 
^getroffen: 
V anellus ( Chettusia ) gregarïus, Vieii.l. Eene fraaije soort 
On de oevers derWolga, die somtijds naar het overige Eu- 
r °pa afdwaalt. Grootte van den Kievit, maar veel hooger 
°P de pooten en zonder kuif. Buik zwart. Onderbuik rood- 
^ r uin. Bovenkop zwart, door wit omzoomd. Staart wit, met 
ee nen zwarten dwarsband. Slagpennen zwart. Overige dee- 
' en licht roodbruinachtig grijs; op den hals en de wangen 
ln het bleek rosse overgaande. 
Vunellus ( Hoploptërus ) spinösus. Uit Noord- Afrika, van 
Wa ar hij somtijds naar het warme Europa afdwaalt. Grootte 
e n lengte der pooten ongeveer als bij de voorgaande soort; 
niaar een krachtige doorn aan de vlengelbogt , de aehter- 
^°°fds vederen verlengd, de geheele bovenkop, de groote ach- 
