427 
a an het zeestrand, en keert tot dit einde de aldaar liggende 
voorwerpen, vooral horens en schelpen om, waardoor hij 
waarschijnlijk den naam van Oestervisscher verkregen heeft. 
Hij boort ook, even als de Snippen, met zijnen bek, in 
het zand diepe ronde gaatjes, welke men, honderden bij 
e lkaar, op het zeestrand waarneemt. Hij trekt in September 
weg en komt in April terug; intusschen blijven er steeds in 
kleiner of grooter getal bij ons overwinteren , en deze ko- 
01 en alsdan ook op de bij de kust gelegene weilanden. Zijne 
st em is schel. Hij loopt goed en zijne vlugt is snel. De ei- 
Jeren liggen in eene uitholing van den grond , die met eenige 
§ r ashalmeu belegd is. Men vindt ze eenmaal ’sjaars in de 
W’Hand Junij. Zij zijn 2 tot 3 in getale, zoo groot als kip- 
peneijeren, bruinachtig roestgeel, met bruinzwarte vlekken 
en grijze stippen. Zij worden door het wijfje, nagenoeg al- 
ken bij nachttijd, in drie weken tijds uitgebroed. 
DE SNIPVOÜELS. SCOLOPACES. 
Deze familie bevat de geslachten der Snippen, Grutto's, 
Strandloopers , Ruiters, Wulpen, Kluiten en Steltkluiten. 
He o o gen dezer vogels zijn ver naar achteren ge- 
Plaatst, en de bek is op verre na niet tot aan het 
°°g gespleten. De bek is gewoonlijk aan m erkelij k 
langer dan de kop, min of meer week, van achteren 
tla genoeg vierkant, van voren veelal een weinig ver- 
kt en verbreed, waardoor hij als een werktuig tot het 
