434 
pan verbreid. De gewone Watersnip van Amerika schijnt 
insgelijks weinig van de onze te verschillen. Daarentegen 
heeft die van Australië, S. australis , de zijdelingscbe 
staartpennen smaller dan de onze, en de gewone Watersnip 
der Sunda-eilanden, S. slenüra, heeft deze pennen buiten- 
gewoon smal, stevig en talrijker dan bij de overige soorten 
(in het geheel ongeveer 20). De Watersnip broedt op voor 
haar geschikte plaatsen in geheel Europa, in het Noorden 
zelfs in Siberië, Lapland, Ijsland en Groenland; zeer alge- 
meen in Beijeren, Hongarije enz.; bij ons vrij menigvuldig in 
Noord-Brabant en Groningen ; maar in klein getal in Zuid- 
Holland. Daarentegen is zij op den trek op lage, moerassige 
plaatsen of op velden, in ons geheel land zeer gemeen. Zij 
verhuist bij nachttijd. De najaarstrek duurt van Augustus 
tot October, de voorjaarstrek van Maart tot April. Over dag 
ligt zij op den grond gedrukt. Hare vlugt is snel en veelal 
hoog; zij laat, buiten den broedtijd, bij het opvliegen, haar 
stemgeluid, klinkend als //kètsch” hooren. In den broedtijd 
zet zij zich niet zelden op boomen, en het mannetje ver- 
heft zich in dezen tijd plotseling en schielijk hoog in de 
lucht, stort zich echter van tijd tot tijd loodregt, 12 tot 15 
voet, uit de hoogte naar beneden. Het heeft bij dit bedrijf 
de vleugels gekromd, den staart waaijervormig uitgebreid en 
scherp afwaarts gebogen, en laat alsdan het zonderlinge 
blatende geluid (bij de Duitsche jagers Meckern genoemd) 
hooren, hetgeen men tot op 350 pas afstand verneemt) 
en volgens de nieuwste waarnemingen voortgebragt wordt 
